DEMİR
Arı halde gümüşsü beyaz renkli bir ****l olan demir (Fe)

öteki maddelerle tepkimeye girmiş durumdadır. Arı durumda çok seyrek bulunur: Yalnızca bazı göktaşlarında ve bazaltlı kayalarda.
Tüm bitkilerin

küçük miktarlar halinde bulunur.
Demirin kimyasal simgesi olan Fe

86’ dır.
Demir

demire küçük bir miktar karbon katılmasıyla elde edilir.
Topaz

çeşitli değerli taşların kapsamında deri vardır.
DEMİR FİLİZLERİ
Demir

limonit ve karbonat sideriti sayabiliriz.
Hematit (Fe2O3)

bazen de boya maddesi olarak kullanılan ve topraklı kırmızı bakır filizi diye adlandırılan bir toz halinde bulunur.
Magnetit (Fe3O4)

adını magnetit özelliklerinden alan ve yüzde 72 demir kapsayan en zengin demir filizidir. Eşkenar paralel yüzlü ve sekiz yüzlü sistemlerde billurlaşır. Magnetit su ve çözelti halindeki gazların kimyasal olarak aşındırmaya uğrattığı olivin ve biyotit gibi kayaların değişiminden de oluşur.
Limonit filizi

bulunan su molekülleri sayısına bağlıdır. Öteki demir filizlerinin değişimiyle oluşan limonit çoğunlukla demirli su çözeltileri yataklarındadır. Demir bakterisi adıyla bilinen küçük organizmaların hareketi de büyük miktarlarda limonit yatakları oluşumuna yol açmaktadır. Avrupa’ daki en büyük yataklar olan Alsace-Lorraine yatakları böyle oluşmuştur.
Siderit

çeşitli türlerde tortul kayalarda birleşme ya da kayaların kimyasal değişmeleri sonucu oluşur.
Mika

formülü FeO(OH) olan bir demir hidroksittir. Limonit ile birlikte bulunur. İğne biçiminde billurlar ya da tabakalar halinde rastlanır.
Prittien de (demir disülfür

demir çıkarılmasına elverişli olan sülfürik asit ve demir oksitler oluşturmadan kullanılır.
DEMİR YATAKLARI
A.B.D. en büyük demir üreticisidir. Hemen her eyalette demir bulunur. Ancak

Kanada ve Hindistan’ da geniş yataklar vardır. Son yıllarda Afrika’ da da geniş demir yatakları ortaya çıkarılmıştır.
Birçok demir filizi yatağının geçmişi

yüksek nitelikli ****lin yalnızca çok arı haldeki filizlerden çıkarılmasına olanak sağlayacak düzeydeydi
Bugün ****l işleme tekniklerindeki gelişme nedeniyle bir yatağın kazanç getirici sayılabilmesi için büyük olması ve açık tavanlı madenciliğe elverişli olması gerekir.
DEMİR BİLEŞİKLERİ
Demirin başlıca bileşiklerindeki yükseltgenme sayıları +2 ve +3’ tür. Havada oksijenle demir oksit oluşturacak biçimde bileşir. Oldukça kararsız olan bu bileşiğin demir (III) oksit denilen ferrik oksit’ e (Fe2O3) dönüşme eğilimi vardır. Ferrik oksit

hidrojen sülfürün (H2S) amonyaklı ortamda demir tuzları ile etkileşiminden oluşur.
Demirin sülfürik asitte çözünmesiyle

dört hidrojenli haldeyse yeşil renkli ferro klorür (FeCI2) oluşur. Demir klorla tepkiyince yer yer yeşile çalan ve siyahımsı-kırmızı renkli bir bileşik olan ferrik klorür oluşur.
ÇELİK NEDİR ?
ÇELİK

normalizasyon vs.) ile iç yapı da kontrol edilerek kullanım amacına göre değişik özelliklerde çelik elde edilir.
Manganez (Mn)

Ni vs.) ferro-alyajlar halinde istenilen miktarlarda çelik bünyesine ilave edilir.
Çelik demir cevherinden veya hurdadan geri dönüşüm ile iki şekilde üretilmektedir. Sıvı çelik üretildikten sonra döküm ile ingot olarak veya sürekli döküm yöntemi ile kütük veya blum olarak şekillendirilir.
Vasıflı Çelikler alaşımsız

kitlesel olarak üretilen çeliklerden bazı noktalarda ayrılmaktadır. Bu noktalar;
Üretim yöntemi
Üretim araçları
Alt limitlerde bulunan S

P ve diğer empüritelerin ile çözünmüş gaz miktarları.
Çelikler genel olarak aşağıdaki şekilde sınıflandırılmaktadır;
Karbon ve alaşımlı çelik olarak bileşimlerine göre
Üretim yöntemlerine göre
Son üretim yöntemine göre
Ürün şekline göre
Kullanım yerleri

üretim programları ve deoksidasyon durumlarına göre
Çeliklerin temel özellikleri aşağıdaki gibi özetlenebilir;
Çeliklerin büyük çoğunluğu ısıl işlemlere karşı duyarlıdır. Kimyasal bileşimin yanı sıra uygulanan ısıl işlemler sonucunda istenen sertlik

korozyona ve yüksek sıcaklığa dayanım özelliklerine tam olarak kavuşturulabilir.
Çelikler yapılarının gerektirdiği sıcaklıklara kadar ısıtıldıklarında şekillenme özelliğine kavuşur. (Haddeleme

Dövme)
Ayrıca kimyasal bileşim ve iç yapı olarak uygun olan çelikler haddeleme

presleme gibi yöntemlerle soğuk olarak da şekillendirilebilir.
Talaş kaldırıcı aaagahlarda işlenerek

istenilen şekil ve yüzey düzgünlüğüne getirilebilir.
Kimyasal bileşim olarak uygun olan çelikler kaynak işlemi ile birleştirilebilir.
Çeliklerin büyük bir bölümü çeşitli yöntemler ile ****l ile kaplanmaya

boyanmaya ve plastik maddeler ile kaplanmaya elverişlidir.
Alaşım Elementlerinin Çelik Yapısına Etkisi:
Karbonlu Çelikler:
Mn

karbonlu çelikler sınıfına girer.
Alaşımlı Çelikler:
Karbonlu çeliklerin normal olarak sağlanamayan kendine has özellikleri kazanmak için

alaşımlı çelikler sınıfına girer.
Alaşımlı çeliğin

karbonlu çeliklere kıyasla daha zordur.
Karbon:
Çelikte başlıca sertleştirici etkisi olan elementtir. Karbon miktarındaki her artış

kaynak edilme ve kesilme özelliğini zayıflatır.
Mangan:
Çeliğin dayanımını geliştirici bir alaşım elementidir. Esnekliğini az miktarda azaltır. Dövme ve kaynak edilme özelliğine olumlu etkide bulunur. Manganın

düşük karbonlu çeliklere oranla daha fazladır. Mangan suverme derinliğini arttırır. Paslanmaya –korozyona- olan dayanımını geliştirir.
Silisyum:
Çelik dökümlerde fiziksel dayanımı ve özgül ağırlığı arttırır. Silisyum

bu durumdaki çelikler dövülemezler.
Fosfor:
Fosfor; genel olarak çelikte zararlı olarak bilinir

050 arasında tutulur.
Kükürt:
Kükürt; çeliği kırılgan yapar ve haddelenmesini güçleştirir. Çeliğin işlenebilme özelliğinin arttırılması söz konusu olmadığı hallerde

050 arasında sınırlandırılır.
Krom:
Krom; çeliğin dayanım özelliğini arttıran fakat buna karşılık

çeliğin sıcağa dayanımını arttırır. Kabuk –tufal- yapmayı önler. İçinde yüksek oranda krom bulunması; çeliğin paslanmaya karşı dayanımını arttırır.
Kromlu paslanmaz çeliklerde krom oranı arttıkça

akma dayanımı yükselirse de çentik dayanımı düşer.
Nikel:
Nikel; çeliğin dayanımını silisyum ve mangana kıyasla daha az arttırır. Çelikte nikel

sertliğin derinliklere inmesini sağlar.
Krom nikelli çelikler paslanmaz

uygun bir alaşım elementidir.
Molibden:
Molibden; çeliğin çekme dayanımını özellikle ısıya dayanımıyle kaynak edilme özelliğini arttırır. Yüksek miktarda molibden

kromla birlikte daha çok kullanılır. Molibdenin etkisi volframa benzer.
Alaşımlı çeliklerde molibden; krom nikelle birlikte kullanıldığında

makine yapım çelikleriyle ısıya dayanımlı çeliklerin yapımında kullanılır.
Vanadyum:
Vanadyum; çok düşük miktarda kullanıldığında çeliğin sıcağa dayanımını arttırır. Vanadyum

alaşımlı makine yapı çelikleri tane yapısının ince olmasını ve fiziksel özelliklerinin gelişmesini sağlar.
Aynı zamanda çelik kesici uclarının

hava ve makine yapım çeliklerinde volframla birlikte kullanılır.
Volfram:
Volfram; çeliğin dayanımını arttıran bir alaşım elementidir. Takım çeliklerinde

sıcağa dayanımlı çeliklerin yapımında tercih edilir.....